Urinarne infekcije

Svake godine u svijetu osam do deset miliona ljudi dobije neku urinarnu infekciju, a svaka druga žena barem jednom u životu

Prema podacima Svjetske zdravstvene organizacije, svaki deseti pacijent koji se javlja ljekaru opšte prakse ima urinarnu infekciju, koja je po učestalosti na trećem mjestu, iza infekcija dišnih i probavnih organa. Zbog učestalosti, privremene ili trajne nesposobnosti i cijene liječenja, predstavljaju veoma ozbiljan socio-epidemiološki problem.
Urinarne infekcije mnogo češće se javljaju kod žena nego kod muškaraca zbog razlike u anatomskoj građi donjih mokraćnih puteva. Spoljni otvor ženske mokraćne cijevi nalazi se u neposrednoj blizini vaginalnog s jedne i analnog otvora s druge strane, tako da bakterije iz mogu lako da “nasele” mokraćnu cijev, odnosno bešiku, direktnim prodorom, što je i najčešći put infekcije. Mikroorganizmi mogu stići u urinarni sistem i krvnim, kao i putem limfnih sudova, te premještanjem iz susjednih, bliskih organskih sistema. Kod muškaraca rizik od infekcije raste s godinama, uglavnom zbog problema vezanih za bolesti prostate koje otežavaju mokrenje.
Najčešće su urinarne infekcije lakšeg karaktera, koje se jednostavno izliječe pravilnom terapijom, što ne zahtijeva bolnički tretman.

Infekcija urinarnog trakta

U urinarni trakt spadaju organi koji stvaraju, sakupljaju i izbacuju urin iz organizma, održavajući balans vode i soli u organizmu. Bubrezi imaju glavnu ulogu u ovom procesu, oni filtriraju otpadne produkte metabolizma, vodu i soli iz krvi, stvarajući urin koji prolazi kroz mokraćovode u mokraćnu bešiku. Urin se skuplja unutar bešike, a zatim eliminiše iz organizma preko mokraćne cijevi. Zdrav urin je sterilan, bez bakterija, virusa ili gljivica. Urin, ustvari, ispira iz organizma eventualne štetne bakterije.
Infekcija se pojavljuje kad mikroorganizmi, najčešće bakterije iz sistema za varenje, dođu kroz mokraćnu cijev u urinarni trakt i počnu da se množe. Mnogi urinarnom infekcijom smatraju samo infekciju mokraćne bešik (cistitis), ali bakterije mogu napasti bilo koji dio urinarnog trakta: bubrege, mokraćovode, mokraćnu bešiku i mokraćnu cijev, što je kod muškarca često udruženo s infekcijama prostate.
Uzročnik infekcija urinarnog trakta je u 90% slučajeva bakterija Esherichia coli, inače prisutna u debelom crijevu. Kod zdravih žena, vaginalna sluznica nastanjena je laktobacilima, mikroorganizmima koji održavaju visoku kiselost sredine (nizak pH), što je nepovoljno za ostale bakterije. Laktobacili stvaraju vodikov peroksid koji pospješuje eliminisanje bakterija i smanjuje sposobnost zadržavanja E. coli na sluznici. Kada je smanjen broj laktobacila, pH je viši, i veća je opasnost od infekcije. Do infekcije ne dolazi svaki put kada bakterije dospiju u bešiku, jer se one mokrenjem ispiraju. Glavni faktori koji pospješuju nastanak infekcije su promjene u količini ili vrsti kiseline u genitalnom i urinarnom traktu. Bakterije se najčešće javljaju u mokraćnoj cijevi, zatim pređu u bešiku, izazivajući njegovu infekciju ili cistitis.
Cistitis je najčešća infekcija mokraćne bešike izazvana bakterijama, a nastaje izolovano ili je posljedica upale okolnih struktura (mokraćna cijev, prostata). Preko 90% slučajeva cistitisa izaziva bakterija E. coli. Bolest se najčešće javlja naglo, a simptomi mogu biti umjereni, ali i veoma naglašeni. To su: učestalo ili nekontrolisano mokrenje, osjećaji nelagode, pritiska i pečenja pri mokrenju, bolno i oskudno mokrenje, taman i zamućen urin, pritisak i bol u donjem dijelu stomaka, malaksalost i umor, bolni polni odnosi, povišena temperatura. Rizik od cistitisa povećan je kod bolesnih osoba s oslabljenim imunitetom, kod žena u menopauzi zbog manjka estrogena, kod pojačane polne aktivnosti, kao i usljed stresa. U najvećem broju slučajeva radi se o bakterijskoj infekciji koja prolazi dezinfikovanjem urinarnih puteva. Ali, kod tri od deset žena infekcija će se ponovo javiti i veoma teško će se definitivno izliječiti.

Najčešći uzroci ponovne infekcije

Pogrešan antibiotik Kada se cistitis često javlja, motiv je skoro uvijek jedan: samoliječenje. Obično se griješi i uzme isti antibiotik koji je ljekar već jednom prepisao, s ubjeđenjem da će imati isti efekt. Dešava se, međutim, da bakterije nisu iste, tako da lijek neće biti efikasan i cistitis postane hroničan. Odmah nakon pojave prvih simptoma potrebno je uraditi analizu urina i ustanoviti koja bakterija je uzročnik upale, kako bi se mogao prepisati odgovarajući antibiotik. Ali, pažnja: ako se desi da simptomi ubrzo nestanu, lijekove treba popiti do kraja, inače će one najotpornije bakterije preživjeti i cistitis će se vratiti. Uporniji nego prije.
Sužen kanal Radi se o rijetkom problemu, ali ponekad je hronični cistitis posljedica suženog mokraćovoda (uretre) i to je mnogo češća pojava kod muškarca nego kod žene. Praktično, dolazi do zadržavanja urina na određenim mjestima, te se bakterije razmnožavaju uprkos antibiotskom liječenju. U ovom slučaju potrebno je obaviti rendgensko snimanje mokraćne cijevi i bešike kontrastnom tečnošću. Liječenje je hirurško, rjeđe klasično, kako bi se premostilo suženje i izbjegla česta oštećenja. Ukoliko se cistitis ne počne blagovremeno liječiti, bakterije se šire uzlazno, te može doći do infekcije mokraćovoda i bubrega.

Liječenje medom

Med, propolis i polen predstavljaju efikasno sredstvo za liječenje cistitisa. Dobro promiješati 1 kg meda, 200 g polena i 50 g propolisa u prahu, te tokom 20 do 30 dana uzimati po jednu kašiku razmućenu u čaši mlake vode, triput prije jela. Već nakon pet-šest dana simptomi postepeno nestaju.

Patite od cistitisa?

Jedite borovnice. Prema ispitivanjima finskih ljekara, najbolji alternativni lijek protiv najraširenije urinarne infekcije kod žena je sok od borovnica. Ispitivanje je provedeno na 150 žena koje su patile od čestih cistitisa: šest mjeseci su svakodnevno pile po pola decilitra soka od borovnice, te se smanjila učestalost infekcije.

 

Gracija 150

Možda vam se dopada

Komentari

učitavam...